Externe de keuzes laten maken
Ontloop je het maken van keuzes als je externe mensen inhuurt? Niet altijd. Het kan heel waardevol zijn om externe mensen in te huren. En toch gaat het soms ook niet goed...
Richard Hamaker
10/21/20262 min lezen
Externe hulp of verantwoordelijkheid uitbesteden
Vier jaar bouwen. 55 miljoen euro verder. En dan gaat de stekker eruit.
Het UWV-project voor een nieuw systeem, waartoe de politiek had besloten, is stopgezet. Een forse investering, jaren werk en uiteindelijk geen werkende oplossing.
Het is niet de eerste keer dat ik zoiets zie gebeuren.
Zelf was ik betrokken bij een UWV-project dat nog veel duurder uitviel. Ook daar bleek de externe partij de data niet goed te kunnen verwerken. Of dat aan het UWV lag, aan de leverancier of aan de samenwerking tussen beide? Dat kan ik niet vaststellen.Wat me vooral bezighoudt, is wat er daarna gebeurt.
De politiek wil iets. Er wordt een project gestart. Externe partijen worden ingehuurd. Het lukt niet. De stekker gaat eruit, de kosten worden bekendgemaakt en iedereen gaat weer door.
Maar wie is er eigenlijk verantwoordelijk voor het probleem dat opgelost moest worden?
De externe expert als oplossing
Binnen organisaties is externe inhuur heel gewoon. En terecht. Soms heb je kennis, ervaring of capaciteit nodig die je zelf niet in huis hebt.
Ik werk zelf als interim HR Manager. Ook ik word van buiten naar binnen gehaald. Maar voor mij heeft dat alleen zin als ik impact kan maken.
Bij HRDM draait het om de verandering die nodig is daadwerkelijk uitvoeren. Zodat een organisatie verder kan groeien, zich ontwikkelen en duurzaam resultaten kan behalen.
Het is wel wat je gedaan wilt krijgen waar voor mij de crux zit. Iemand inhuren om iets in beweging te krijgen, of iemand inhuren zodat je zelf even niet hoeft te bewegen.
Wie draagt de last?
Ik zie steeds vaker dat mensen, teams en organisaties hulp nodig hebben om situaties op te lossen die ze vroeger misschien zelf hadden aangepakt.
Een mediator bij een conflict, terwijl beide partijen al 4 maanden eerder met elkaar om tafel hadden kunnen zitten en het probleem niet hoefde te escaleren.
Een bedrijfsarts na een moeilijk gesprek tussen werkgever en werknemer, terwijl er geen sprake is van ziekte.
Een consultant die een rapport schrijft waarmee een besluit kan worden onderbouwd.
Dat kan allemaal zinvol zijn. Soms is externe expertise precies wat nodig is.
Maar wat als het rapport vooral dient om een keuze achteraf te rechtvaardigen? Wat als een conflict steeds opnieuw wordt bemiddeld, terwijl niemand het onderliggende probleem aanpakt? Of als een project miljoenen kost en we na afloop vooral bespreken waarom het misging?
Dan wordt externe hulp een omweg.
De vraag die we liever vermijden
Een externe partij kan kennis toevoegen, capaciteit leveren en verandering versnellen. Maar die partij kan de verantwoordelijkheid van de opdrachtgever nooit volledig overnemen.
Als leider moet je zelf bepalen welk probleem je wilt oplossen, welke keuzes daarbij horen en waar je achter blijft staan als het spannend wordt.
Dat is soms ongemakkelijker dan een consultant inhuren.
Externe hulp is waardevol als ze ons verder brengt. Ze wordt duur als we haar gebruiken om verantwoordelijkheid te ontlopen.
Dus voordat je de volgende opdracht uitzet bij een externe partij, stel jezelf één vraag:
Welk probleem moeten we écht oplossen, en welke moeilijke keuze moet ik als leider zelf maken én durven dragen?